ฉันกำลังหมดแรง..

ใครจะเชื่อว่าชีวิตคนเราจะมีเรื่องราวมากมาย

วันนี้ฉันมีเสียงหัวเราะ..มีรอยยิ้ม..

แต่วันรุ่งขึ้น .เสียงหัวเราะของฉันกลับหายไป

สิ่งที่เข้ามาแทนที่กลับเป็นเสียงร้องไห้ กับน้ำตา

ผ่านไปอีกวัน อีกวัน และอีกวัน

ใครเคยเป็นแบบฉันมั๊ย

บางช่วงที่เรารู้สึกโชคร้าย

มันดูเหมือนจะโชคร้ายไปหมดซะทุกเรื่อง

บางครั้งเรารู้สึกเหงา ..เราอยากคุยกับใครซักคน

และเมื่อเราคุยจบ ..กลับรู้สึกว่าเรา เผลอพูดอะไรงี่เง่าออกมาเยอะแยะไปหมด

บางครั้งที่เรา ..ตั้งใจอยากขอโทษใครบางคน

แต่เมื่อเจอเค้า เรากลับ..เอ่ยคำขอโทษออกมาไม่ได้

บางครั้ง ที่เรา เตรียมคำพูดดีดี ..เอาไว้มากมาย

แต่พอเจอเค้า เรากลับพูดไปอีกอย่าง

บางครั้งเรารู้สึกอยาก สวมกอดเค้า ..อยากทำแต่อะไรที่ดีดี

แต่พอเจอ..เข้าจริงๆ เรากลับแสดงออกในทางตรงกันข้าม

.................................

เมื่อสามวันก่อน ฉันรู้สึกเหมือนโลกจะแตก

เพราะฉันตัดสินใจหักดิบกับปัญหา

แทนที่จะค่อยแก้

ฉันมักจะเป็นแบบนี้เสมอ

เรื่องมันเริ่มจากที่ฉันไม่สบาย

จากอาหารเป็นพิษ

ฉันนอนซมอยู่2วัน2คืนไม่ได้ออกไปไหน

คนเราพอนอนมากๆ อาการฟุ้งซ่านก็บังเกิด

ฉันรู้และล่ะ ว่าฉันเหมือนใคร

ก็พ่อ ฉันไง

ฉันบอกทุกคนว่าฉันป่วย..เว้นพ่อกับแม่

เพราะฉันไม่อยากให้ท่านเป็นห่วง

พอฉันหายดีฉัน..ถึงรีบโทรหา

บอกว่าไม่สบาย..แต่หายแล้ว.

เหมือนที่พ่อ ..ไม่ยอมบอกฉันว่าจะผ่าตัด..

จนผ่าเสร็จ..ถึงโทรหา..

.นิสัยบางอย่าง..มันคงเป็นกรรมพันธุ์

..หลังอาการฟุ้งซ่าน.

.ฉันหันกลับไปหักดิบกับโจ

ตัดสินใจตัดขาดกับโจ ....จากเรื่องแค่นิดเดียว..

ปัญหาของฉัน..คือ

ฉันไม่เคยวางโจเอาไว้ในตำแหน่งแฟน

ฉันไม่เคยให้เกียรติโจ

ฉันพยายามเว้นระยะห่าง..กับโจ

เพราะฉันไม่เคยคิดว่าโจจะมาจริงจังอะไรกับฉัน

เราไม่เหมาะสมกันทั้งอายุ สังคม และทุกๆอย่าง

ฉันไม่เคยมองอนาคตร่วมกับเค้า

ฉันมองเพียงแค่ว่า..ซักวัน เค้าก็ต้องไป

เดินออกไปจากชีวิตฉัน

และฉัน ..ก็คงไม่เป็นไร

..จนถึงวันที่มันจะเกิดขึ้นจริงๆ...

ฉันเริ่มหาเหตุผลให้กับตัวเอง..ถึงความเลวร้ายของโจ

ฉันพยายามบอกว่า โจไม่ดีอย่างนู้นอย่างนี้

แต่เมื่อฉันกลับไปมอง..ฉันเห็นแต่ความดีของเค้า

กับความเลวของฉัน....

ใครซักคนที่รับเราได้ทุกอย่าง

ใครซักคนที่เสียสละทุกอย่างเพื่อเรา

ใครซักคนที่อยู่ข้างๆ เวลาที่เราทุก

ใครซักคนที่ทนเราได้ ถึงแม้ว่าเราจะบ่น จะด่า จะว่า

จะเกรี้ยวกราด อารมณ์ร้าย

ใครซักคนที่พยายามปรับตัวเข้าหาเราทุกอย่าง ทุกทาง ถึงแม้ว่าเราจะไม่ยอมปรับตัวเข้าหาเค้าเลย

ใครซักคนที่พยายามทำทุกอย่าง..เพื่อจะให้ได้อยู่กับเรา ถึงแม้ว่าเราจะไม่เคยสนใจ

ใครซักคนที่คอยใส่ใจรายละเอียดของเราทุกอย่าง..ดูแล และเข้าใจ

ฉันเริ่มรู้สึกว่า ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวฉัน

มันเริ่ม มืดลงเรื่อยๆ

ฉันได้ทำร้ายคนที่รักฉัน..ด้วยความยึดติด กับความคิดของตัวเอง

ฉันคิดแค่ว่า..ฉันอยากให้โจ..ไปจากฉัน

ได้มีชีวิตที่ดี ..กับคนที่ดี..ที่ไม่ใช่ฉัน

ฉันไม่เคยคิด แม้แต่จะปรับตัว..เข้ามาพบกันตรงกลาง

ความเสียใจของฉัน ..มันยิ่งมากขึ้น

เมื่อฉันรู้ว่าโจคิดถึงอนาคต..ร่วมกับฉัน

โจคิดจริงจัง

กับคนอารมณ์ร้าย..ที่ไม่เคยทำดีกับเค้าเลย

ตลอเวลาที่ฉัน ไม่เคยคิดถึงโจ

ไม่เคยทำดีกับโจ

ไม่เคยเเคร์ความรู้สึก

โจกลับคิดว่า

ฉันดีกับเค้ามาก

ฉันยิ่งเสียใจ........

ฉันเริ่มกลับมาคิดทบทวนทุกอย่างใหม่

โจบอกฉันว่า..ถ้าฉันอยากให้โจกลับอเมริกา

เค้าก็จะกลับ ..

โจอยากกลับไปทำงาน ..เก็บเงิน..

แล้วจะกลับมา..โจอยากกลับมาหาฉัน

ฉันร้องไห้..

ฉันย้อนกลับไปแก้ไข..สิ่งที่ผ่านมาไม่ได้อีกแล้ว

ถ้าเพียงแค่ฉันจะรู้ซักนิด

ฉันคงทำทุกอย่าง..ได้ดีกว่านี้

ฉันคงไม่ทำ. อย่างที่ผ่านมา

มันสายไปแล้วใช่มั๊ย...........

I will not make the same mistakes that you did
I will not let myself cause my heart so much misery
I will not break the way you did
You fell so hard
I learned the hard way, to never let it get that far

Because of you
I never stray too far from the sidewalk
Because of you
I learned to play on the safe side
So I don't get hurt
Because of you
I find it hard to trust
Not only me, but everyone around me
Because of you
I am afraid

I lose my way
And it's not too long before you point it out
I cannot cry
Because I know that's weakness in your eyes
I'm forced to fake a smile, a laugh
Every day of my life
My heart can't possibly break
When it wasn't even whole to start with

Because of you
I never stray too far from the sidewalk
Because of you
I learned to play on the safe side
So I don't get hurt
Because of you
I find it hard to trust
Not only me, but everyone around me
Because of you
I am afraid

I watched you die
I heard you cry
Every night in your sleep
I was so young
You should have known better than to lean on me
You never thought of anyone else
You just saw your pain
And now I cry
In the middle of the night
Over the same damn thing

Because of you
I never stray too far from the sidewalk
Because of you
I learned to play on the safe side so I don't get hurt
Because of you
I tried my hardest just to forget everything
Because of you
I don't know how to let anyone else in
Because of you
I'm ashamed of my life because it's empty
Because of you
I am afraid

Because of you

ฉันไม่มีวันทำสิ่งผิดพลาดซ้ำๆเหมือนอย่างคุณ
ฉันไม่มีวันปล่อยให้ตัวฉันทำร้ายหัวใจตัวเองให้เจ็บปวด
ฉันจะไม่ทำลายหนทางข้างหน้าเหมือนอย่างคุณ
คุณทำลายมัน และสอนให้ฉันได้เรียนรุ้ถึงความยากลำบาก
และไม่เคยปล่อยให้มันผ่านไป
เพราะคุณ
ทำให้ฉันไม่เคยเดินออกไปไกลจากเส้นทาง
เพราะคุณ
ที่ทำให้ฉันเรียนรู้ที่จะเล่นแต่สิ่งที่ปลอดภัย
เพื่อฉันจะได้ไม่ต้องเจ็บปวด
เพราะคุณ
ที่ทำให้ฉันพบว่า มันยากในการที่จะเชื่อใจใครซักคน
ไม่ใช่แค่ตัวฉัน แต่มันหมายถึงทุกๆคนรอบตัวฉัน
เพราะคุณ
ฉันกลัว
ฉันสูญเสียเส้นทางของฉัน
และตัวคุณเองที่เป็นคนชี้เส้นทางที่ผิดให้ฉัน
ฉันทำไม่ได้แม้แต่จะร้องไห้
เพราะความอ่อนแอที่ฉันเห็นในแววตาของคุณ
ทำให้ฉันต้องฝืนยิ้ม และหัวเราะ
ทุกๆวันในชีวิตของฉัน
หัวใจของฉันไม่สามารถจะแตกสลายได้
เพราะฉันไม่รู้ว่าจุดเริ่มต้นของมันอยู่ที่ไหน
เพราะคุณ
ทำให้ฉันไม่เคยเดินออกไปไกลจากเส้นทาง
เพราะคุณ
ที่ทำให้ฉันเรียนรู้ที่จะเล่นแต่สิ่งที่ปลอดภัย
เพื่อฉันจะได้ไม่ต้องเจ็บปวด
เพราะคุณ
ที่ทำให้ฉันพบว่า มันยากในการที่จะเชื่อใจใครซักคน
ไม่ใช่แค่ตัวฉัน แต่มันหมายถึงทุกๆคนรอบตัวฉัน
เพราะคุณ
ฉันกลัว
ฉันมองเห็นคุณกำลังจะตาย
ฉันได้ยินเสียงคุณร้องไห้
ทุกๆคืนในความฝันของคุณ
ฉันยังเป็นเด็กตัวเล็กๆ
เธอคิดว่ามันคงจะดีกว่านี้ ถ้าเธอดูแลใส่ใจฉัน
เธอไม่ได้คิดถึงใครเลยนอกจากฉัน
เธอมองเห็นแต่ความเจ็บปวด
ฉันร้องไห้
ในค่ำคืนนั้น
กับสิ่งเดิมๆที่เหมือนถูกสาบแช่ง
เพราะคุณ
ทำให้ฉันไม่เคยเดินออกไปไกลจากเส้นทาง
เพราะคุณ
ที่ทำให้ฉันเรียนรู้ที่จะเล่นแต่สิ่งที่ปลอดภัย
เพื่อฉันจะได้ไม่ต้องเจ็บปวด
เพราะคุณ
ที่ทำให้ฉันพบว่า มันยากในการที่จะเชื่อใจใครซักคน
ไม่ใช่แค่ตัวฉัน แต่มันหมายถึงทุกๆคนรอบตัวฉัน
เพราะคุณ
ฉันกลัว